zaterdag 14 juni 2008
Onze vrienden de truckers
Vrachtwagenchauffeur zijn is geen pretje. Lange uren maken om op tijd ergens aan te komen, lang weg zijn van vrouw en kinderen, en dan nog die automobilisten die je het leven zuur maken. Want die voegen vlak voor je neus in, en gaan dan nog eens op de rem staan ook. Kortom, er wordt geen rekening gehouden met die 10-tonners die niet zo flexibel zijn als een gewone wagen.
Daarom durf ik al eens een vrachtwagen voor te laten op moeilijke plaatsen. Uiteindelijk zorgen zij er mee voor dat de goederen die ik in de winkel om de hoek (of liever: recht over de deur) koop zo dicht bij mij geraken.
Maar dat respect moet wel wederzijds zijn. En dan heb ik het niet alleen over het feit dat veel truckers het inhaalverbod niet schijnen te kennen - of gewoon verkiezen te negeren. Gisteren had ik weer het genoegen de lange trip van Luxemburg naar huis te mogen maken. Met de wagen op de E411. Het was al laat, maar met de goeie muziek op is alles verdraaglijk. Helaas wordt er nu nog altijd op sommige plaatsen gewerkt op die E411. Het verkeer in de andere richting moet een tijdje op de baan richting Brussel rijden. Met als gevolg dat voor beide richtingen een wegversmalling aangekondigd wordt waarbij de twee rijstroken beperkt worden tot een. That's life, dus gewoon geduldig aanschuiven. Enkele kilometers voor die twee rijstroken versmald worden staat het al aangegeven. Daar komt dan een verbodsbord bij dat vrachtwagens verbied om in te halen. Een normale mens gaat aanschuiven op een van de twee rijstroken, en op het einde moet je dan "ritsen". Dat is niet alleen handig om te vermijden dat de file te lang wordt, het is ook de methode waar alle verkeersspecialisten het over eens zijn. Zo veel mogelijk de capaciteit van de baan gebruiken. Een kortere file vermindert immers ook de kans op ongevallen.
Alleen schijnen sommige truckers het daar niet mee eens te zijn. Zij schijnen te vinden dat automobilisten een oneerlijk voordeel krijgen als ze mogen op de tweede rijstrook rijden. Maar gisteren besloot een trucker zijn ongenoegen te uiten door op de tweede rijstrook te gaan rijden - waar hij omwille van het inhaalverbodsbord niet mocht rijden! - en naast zijn collega trucker te blijven rijden, zodat hij niet meer ingehaald kon worden. Lekker asociaal.
Hij had wel het geluk dat hij dit achter mij deed. Enkele maanden geleden heb ik namelijk hetzelfde meegemaakt, maar toen reed die trucker voor mij. Hij ging toen in het midden rijden, zodat niemand hem nog kon inhalen, noch links, noch rechts. Terwijl er nog makkelijk een kilometer op twee rijstroken te rijden was. Uiteraard heb ik de hele tijd achter die vrachtwagen moeten rijden. Toch tot de werken voorbij waren, en we van een weer naar twee rijstroken konden gaan. Men zegt wel dat "revenge is a dish best served cold", maar ook dat "vengeance is sweet". Dat eerste heb ik niet kunnen testen, want zoveel tijd had ik niet, dat tweede wel. Na die wegenwerken ging het namelijk bergop. Helaas voor die trucker reed er nu een personenwagen voor hem. Traag, en af en toe nog eens remmen ook. Behalve als hij die wagen wou inhalen (wat al niet mocht), want dan ging die versnellen zodat hij weer terug naar de eerste rijstrook moest. Het was een moeilijke weg naar boven. En waarschijnlijk met een boel extra verbruik. En ik zeg het niet graag, maar dan van die "vengeance is sweet" klopt dus helemaal.
Labels: actualiteit
gepost door veeveebee | 11:13
0 Reacties:
Een reactie plaatsen